شماره ۳

ماهی ار چشم طمع دوزد به شست

دمب او صیاد را آید به دست

چون زدریای قناعت روی تافت

از رهایی رست و در ذلت نشست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع