راز سخن

88

وطن عشقـی

وطن عشقـی
وطنین توپراغی شان دیر منه عشق دیر، دین دیر، ایمان دیر منه. دنیزی، داغ- دره‌سی، چؤللری‌ سانکی جنت دیر، « اوجان»دیر منه. یاشایارکن گؤزل انسانلاری دئیَرم هربیری خان دیر منه. ائلیمین سئوگیسی وار سینه ده سئوگی بیر قیرمیزی قان دیر منه. هر موغام نغمه سی، عاشق سسی گوجلو بیر دیزدی، دابان دیر منه. بو یاشیل دونلو ،گؤزل اؤلکه‌میز اؤزو بیر آیری جهان دیر منه. دوغوسوندان اوجالان داغلاری گونَشی گونده ، دوغان دیر منه. گؤیونون هم آیی هم اولدوزو بایراق اوستونده نشان دیر منه. او قوزئی تای‌دا قالان داغلاری هره‌سی بیر « ساوالان»دیر منه. آی وطنداش! بو ائلین، اؤلکه‌نین « قاراباغ»سیزلیغی مان دیر منه. یادلارین دا قوشونو اؤلکه ده بیر ایرین‌قانلی چیبان دیر منه. آیریلیق‌دان گؤیه قالخان توزو حله ده غملی دومان دیر منه. آیریلیق دردی آغیردیر، آغیر بیر بورولغانلی خزان دیر منه. ده‌یَری یوخدو جانین عشقسیز سانکی چؤر- چؤپدو، سامان دیر منه. وطنه باغلاییب « اِلیـار» اورَک وطن عشقی دئیه جان دیر منه. .

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.