نیسگیل دنیـزی

دنیایه گلر بیرگون، بیرگون ده گئدر انسان باغلانسا دا دنیایه، جانان آلار اوندان جان. واز گئچمز اجل جاندان، باخماز آدا، عنوانه ایسترکی، نؤکر اولسون، ایسترکی، خانیم یا خان. مین جلوه دوزر دنیا، ناز ایله سوزر دنیا هرکیم اونا آلدانسا، باغرین ائده‌جکدیر قان. شیطان‌ایله دنیا بیل، اَل‌بیردی گؤزل دوستوم! نه قاشقاباغیندان قورخ، نه گولمه‌سینه آلدان. بیر جمله دی چوخ معنا، آل بیر بو سؤزو دنیا مظلوم‌لارا زندان دیر، ظالم‌لره بیر میدان. گاه خیری دوغار شرّی، گاه شرّی دوغار بیر خیر گاه درمانی بیر آغری، گاه آغریسی بیر درمان.‌ قارشیمدا قارانلیقدان مین‌لر اوچوروم قورموش یارب! منی عشق‌ایله قورتار بو قارانلیقدان. انسانه گرَک‌دیر بو نیسگیل دنیزین اوزمک هر نیسگیله ساحل دیر، عشق‌ایله قوپان توفان. دنیایه اَییلمز باش، آزاده دیر، آزاده آزاده‌نی عشقینده، جانان ائده‌جک قربان. گَل بیر دوشونک یولداش! حقّین یولو آیدین دیر ظلمت نه قدر داشسا، یول گؤستره‌جک قرآن. آنجاق بو چتین یولدا، عشقین اَته‌ییندن توت یوخسا سنی دوز یولدان تئز آزدیراجاق شیطان. هرکس حیاتین سورسه آنجاق کؤتو یول‌لاردا یوخ شبهه‌سی بیرگون بو ایشدن اولاجاق پشمان. آنجاق اؤلوم انسانی، نیسگیل‌دن اوزر بیرگون بیر یاخشی عمل اولسا، بیر جان دولوسو ایمان. گَل یاخشیلیق ائت « اِلیـار»! قاچماقدادی فرصت‌لر بیرگون گله‌جکدیرکی، هئچ اولمایاجاق امکان. .