سردار شهیـد

خون تو ای قاسـم! در ما روان است داغی که بنهادی، داغی گران است. ردّی که از خونت بر جـا نهادی راه شهادت را سنگ نشان است. سرباز حق بودی از جان و از دل آوازۀ عشقت در هر کران است. شوقی سماواتی اندر دلت بود بر این، گواهی چون وقت اذان است. اینک ببین ای جان! دریای دل را کاین گونه در سوگت اندر فغان است. خونت ، مسیحایی در این زمــان است شرمنده از رویت تیغ و سنــان است. جانت به عشق جانان مبتلا شد از بهر دیدارش، اندر بلا شد. اندر شبی دشمن، تیر از قفا زد آن نیمه شب، چون ظهر کربلا شد. صد پاره گشتی با جمعی زِ یاران دست و سر و پایت از تن جدا شد. شهد شهادت را بر سرکشیدی آخر دلت راهی، سوی خدا شد. تا این خبر آمد در گوش جان‌ها سر تا سر عالم، غوغا به پا شد. شوری اهورایی در این جهــان است بنگر چه غوغایی در آسمــان است. داعش ذلیل آمد در رو به رویـت زانوی خون خواران، بر خاک کویـت. پشت جهان خواران در این زمانه پیوسته لرزان از نام نکویـت. کردی خجل غم را با استقامت با صبر و ایمان و با خُلق و خویـت. دامان ایران ای سردار خوبان بوییدنی ؛ چون گل با عطر و بویـت. لب‌های محروم از جامی محبّت تَـر گشته عمری از آب سبـویت. نامت مریدان را وِرد زبــان است آمال دشمن را آتش‌فشــان است. نوری نمایان بود اندر جبینت صد چشمه ، جوشان از کوه یقینت. عمری تو جانت را بر کف گرفتی در راه ایران و ایمان و دینت. در جنّت‌المَأوی، ای مرد عاشق خیل شهیدان است اینک قرینت. ماند آرزو در دل، شیطان اکبر با فکر و تدبیر و گام متینت. زان رو ، به هر جایی، بنشسته بودند اولاد اهریمن اندر کمینت. قدّ شیاطین از رویت، کمــان است خصمت چو روباهی از ابلهــان است. او نو بهاری در فصل خزان بود در باغ ایمان ، چون سروی چَمان بود. آزاده بود اندر دنیای فانی کی در پـیِ جاه و نام و نشان بود. درکارزارش با یاران شیطان بگذشته از نام و اموال و جان بود. خیل یتیمان و افتادگان را دل‌سـوز و دلداری، بس مهربان بود. هرگز نشد دور از انصاف و مردی زیرا « سلیمانی » یک پهلوان بود. این نکته، ‌ای یاران ، بر ما عیــان است دیگر « سلیمانی » از ما نهــان است. این ترکیب‌بند ، در حقّ سردار شهید ، قاسم سلیمانی ، سروده شد. .