بخش ۴۰ - به پایان چون رسد این عالم پیر
به پایان چون رسد این عالَمِ پیر
به پایان چون رسد این عالَمِ پیر
شود بیپرده هر پوشیده تقدیر
مکن رسوا حضور خواجه، ما را
حسابِ من ز چشمِ او نهان گیر
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.