شمارهٔ ۴۰۰

ما حاوی سرکن فکانیم

ما نسخه جامع جهانیم

اسرار حروف دفتر کون

از خط رخ نگار خوانیم

بیرون ز احاطه جهانیم

برتر ز زمین و از مکانیم

ما مرکز دایره زمینیم

ما محور دور آسمانیم

این جمله جهان مثال جسم است

ما جان جهان جان جانیم

مائیم محیط هر دو عالم

بنگر که چه بحر بیکرانیم

در ملک فنا اگر گدائیم

سلطان جهان جاودانیم

آن گنج نهان بما عیان شد

ما خود بطلسم داستانیم

از هر دو جهان کنار داریم

با آنکه همیشه در میانیم

چون مظهر ظاهریم و باطن

هم عین عیان و هم نهانیم

از ما مطلب نشان اسیری

از نام و نشان چوبی نشانیم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع