شمارهٔ ۷۳۶

دلی به خاک ره انتظار می بندم

زگرد خویش چمن را نگار می بندم

هنوز نو سفر خواریم چه چاره کنم

به خویش تهمتی از اعتبار می بندم

به جان شیشه که دلبستگی نمی دانم

ز موج باده زبان خمار می بندم

بهار چون نشود نقشبند حیرانی

نگاه را ز نگاهی نگار می بندم

کلید باغ دل میکشان نسیم گل است

طلسم توبه به نام بهار می بندم

هزار آبله بر پای یک نفس دارم

زبانی از گله روزگار می بندم

سری که بود به نامش نثار کردم اسیر

دلی به حلقه فتراک یار می بندم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع