سپیده‌دم

بانگ‌دربانگ

خروسان می‌خوانند.

تا دوردست‌های گمان اما

در این پهنه‌ی ماسه و شوراب

روستایی نیست.

روز است که دیگرباره بازمی‌گردد

یادآورِ صبح و سلام و سبزه،

و تحقیر است که هر سپیده‌دم

از نو

اختراع می‌شود

در تجربه‌ی گریانِ همیشه.

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع