شمارهٔ ۴۶٣

بگوش هوش بشنو نکته ئی خوب

و گر داری خرد دستور خود ساز

همیشه تا توانی ای برادر

مشو با هشت کس همراز و دمساز

حسود و بیوفا نادان و کاذب

بخیل و ناکس و بدخوی و غماز

با مردم نادان منشین ور بنشینی

زنهار بدو تا بتوان هیچ میاموز

زیرا که بیاموزد و در دشمنی آرد

کاری چو شب تیره برویت بهمین روز

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع