شمارهٔ ۴٢٧

ز دانای صانع مشو نا امید

که گردد مبدل غمت با سرور

نبینی که خورشید بعد از کسوف

بپوشد رخش دیده ها را ز نور

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع