شمارهٔ ١٨١

هر که در کارها مشاوره کرد

گلبن باغ دولتش بشکفت

هر مهمی که باشد از بدو نیک

در جهان با دو شخص باید گفت

اولا آنکه او بحق گوئی

همچو الماس در تواند سفت

ثانیا با کسی که صورت صدق

با تو بیرون بیاورد ز نهفت

تا بینی که هر یکی ز ایشان

گرد غم از دلت چگونه برفت

سخن دوست در جهان طاق است

با دل خویش کرد باید جفت

ور قبول آیدت نصیحت خصم

غم خود خور که روزگار آشفت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع