شمارهٔ ۶۰۷

ما سر فدای خاک رهت کرده ایم باز

دردسری بکوی تو آورده ایم باز

قطع أدیم چهره گلگون بخون دل

بر خاک آستان تو گسترده ایم باز

در ما نگر بگوشه چشم رعایتی

کز جور روزگار دل آزرده ایم باز

با ما دمی بر آور و ما را حیات بخش

ای عیسی زمانه که دلمرده ایم باز

سر بر من شکسته گران کرده ای چه بود

در بیخودی مگر گنهی کرده ایم باز

بر خاک کوی نو به امید رعایتی

عمری در انتظار بسر برده ایم باز

از لوح جان بخون دل خسته کمال

نقش خیال غیر تو بسترده ایم باز

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع