راز سخن

روندگان و آیندگان

یک عده می روند:

یک عده می روند:
مسلول ها
مجبورها.
آنگاه؛
یک عده می آیند.
در کارخانه، من
هر روز
«گل های در جهنم رویان» را
می بینم.

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.