شمارهٔ ۲۹۷
دگر دل ربود از کفم دلربایی
دگر دل ربود از کفم دلربایی
مه بیوفایی، بلای خدایی
کشد جذبه شوق، بیاختیارم
به سوی ستمپیشه بیوفایی
مکن رو چو آیینه سوی رقیبان
حذر کن که آهی کشد مبتلایی
به کوی تو از بس که بیاعتبارم
گریزم چو پیدا شود آشنایی
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.