شمارهٔ ۷۲

چمن کز گل و غنچه بویی نداشت

سرو برگ جام و سبویی نداشت

ازان حال من دوش پرسید یار

که با دیگری گفت‌وگویی نداشت

حریفی که بر گریه‌ام خنده زد

سر و کار با تندخویی نداشت

به همراهی‌ام غیر در کوی یار

نیامد، مگر آبرویی نداشت

چنان بودم از بخت خود ناامید

که هرگز دلم آرزویی نداشت

در دوستی کوفت میلی، مگر

که اندیشه از جنگجویی نداشت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع