بخش ۳۵۶ - الکنود

کنود آن عبد نعمت ناشناس است

که اندر حق منعم ناسپاس است

کند ترک فرائض در شریعت

دگر ترک فضائل در طریقت

اراده در حقیقت باشد آنش

که نبود در اراده حق نشانش

بخواهد یعنی آنچیزیکه جاری

نبود اندر اراده و حکم باری

بود با حق منازع در مشیت

نداند اینچنین کس حق نعمت

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع