بخش ۳۰۰ - عبدالباقی

بعبدالباقی آن سلطان ایجاد

بقای ذات خود را سازد اشهاد

مگر بعد از فنای کل اشیاء

که حاصل گشت در سیرش بیکجا

حق او را بر بقای خویش باقی

نماید بی‌قدح هم مست ساقی

پرستد تا که حق را در مقامی

که از معبود و عابد نیست نامی

نماید چون تجلی وجه باقی

یکی گردد شراب و جام و ساقی

چو در جمعش شد اشیاء جمله هالک

شود مصداق یبقی وجه ربک

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع