راز سخن

ماه تو

جاده

جاده
نوربارانِ ماه توست.
و من، فانوس ‌به دست،
دورتر از قدم‌های آرامِ تو،
چکه‌چکه می‌بارم
و منتظر ضیافتی شبانه‌ام
پر از محبوبهٔ شب
پر از ستاره
پر از تو
پر از خواب‌های عسلی...

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.