بهانهٔ زندگی

پدرم ترانه‌خوانِ کوچه‌ها شد

مادرم پری دریایی،

و عروسکم

پرنده‌ای بر شاخهٔ سپیدار...

اما من در راهی‌ام

که نه کوچه‌ها

نه دریا

نه دشت

نه کوه

نه درخت

و نه هیچ بهانه‌ای دارد،

جز تو و چشم‌هات!

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع