زنانگی
اسیر شدهام
اسیر شدهام
لابهلای نفسهای تند جهان
که هر بازدمِ آن
تکهای از من را قیچی میکند؛
تکهای از من را
پیشکش میکند به قفس؛
تکهای از من را
پنهان میکند در پستو؛
تکهای از من را خاک میکند؛
تکهای از من را برمیدارد
و جشن میگیرد.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.