شمارهٔ ۴ - قاضی سدید

محترم قاضی سدید ای خلق را

رای و تدبیر صواب آموخته

در میان کار بوده سالها

هم دریده شغلها هم دوخته

وام داری دارم از سرمای دی

وام او خواهم بآتش سوخته

نیست هارم تا برانم پیش او

حشمت چخماق و سنگ سوخته

هائطی و روستائی و خلج

بی بها هیزم بمن بفروخته

هیچ تدبیری توانی ساختن

کاتشی سازم بلند افروخته

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع