شمارهٔ ۷۱۷

سرو شد باز با صبا رقاص

برگ گل گشت در هوا رقاص

سیل نالان و کف زنان از شوق

کوه چون سنگ آسیا رقاص

شده در کلبه ام ز یاد بهار

هر طرف موج بوریا رقاص

گشت چون دود شمع بر سر من

از جنون سایه ی هما رقاص

بس که عشقم به شورش آورده ست

سر جدا گشت و تن جدا رقاص

سر هرکس به عشق می جنبد

نشود با اصول پا رقاص

سرو من می‌رود به باغ، سلیم

سایه چون کاکل از قفا رقاص

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع