شمارهٔ ۷۱۸

نیست همچون گل مرا از باده بیهوشی غرض

ناله ی مستانه باشد از قدح نوشی غرض

مقصدش از لاف رعنایی نمی دانی که چیست

سرو دارد با تو همچون سایه همدوشی غرض

می کند عمدا فراموش از من آن نامهربان

چیست او را یارب از چندین فراموشی غرض

در دهن گویند جم می داشت خاتم را نگاه

زین حکایت نیست غیر از مهر خاموشی غرض

گر ندارد ماتم فوت سکندر را، سلیم

چیست آب زندگی را از سیه پوشی غرض

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع