روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۳ - کمال اصفهانی
و هُوَ حکیم کمال الدین زیاد. از فحول حکمای زمان خود برتری داشته و همت بر انزوا و عزلت می‌گماشته. همهٔ اهل تذکره او را توصیف نموده و به فضایل ستوده‌اند. از اوست:
این عرصه که گفت خوش جهانی استخاکش بر سر که خاکدانی است
عاقل به خدا اگر گزیندگردی که فراز او دخانی است
در لاله نگر به چشم عبرتکان عارض خوب نوجوانی است
رنگ رخ زرد عاشقان استهر جای که برگ زعفرانی است
بر گلبن اگر گلی بخنددبگری که لب شکر بیانی است
از خاک بنفشه‌ای که رویدمی‌دان که کلالهٔ جوانی است
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.