روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۴ - کافری شیرازی
اسمش میرزا محمود. گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنهٔ ۱۱۰۰ رحلت نمود. غرض، مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است:
از چهرهٔ عاشقانه‌ام زر باردوز چشم ترم همیشه آذر بارد
در آتش عق تو چنان سوخته‌امکز ابر سرشکِ من سمندر بارد
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.