راز سخن

شمارهٔ ۱۳۲

سروی که بنفشه بر سمن فرساید

سروی که بنفشه بر سمن فرساید
یاری که روان بخشد و روح افزاید
گوئی ز سر زلف کژش یک سر موی
دارد بوئی و بوی آن می آید

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.