تلاوت غم ...

شهامتِ مصلوب

بر دار ِ نان .

در این کویر ِ بسیط

نیازمندی های عمومی

در ناگزیری ِ پیگیر ِ این نیاز

شب را به قامت هر بامداد

آویختم

بر این دهانه ی سیراب ناپذیر

این نیاز ...

باید که کور باد این نیاز هرزه دَرایی ...

برخیز و همراه ما بخوان

چاوُشی

بر افتخار تمامتِ ترسویان

دراین شبان ِ ساکتِ غم بار .

باید سپیده

سلاح ِ

شهامتِ ما باشد ...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع