شمارهٔ ۶۵

یاری که بری چو سیم دارد

کوچک دهنی چو میم دارد

گل جامه ز عشق او دریدست

مه دل ز غمش دونیم دارد

نشکیبم ازو که با حدیثش

دل دوستی قدیم دارد

جز سیم نسیم او نبوید

ای شادی آنکه سیم دارد

نامم نبرد مگر بدشنام

او حرمت من عظیم دارد

یک بوسه بجان نمی فروشد

انصاف دلی سلیم دارد

چون شحنه شهر کشته اوست

ما را بکشد چه بیم دارد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع