مثنوی گرگ نامه
۱۳ - من به که لبیک گویم ای احد؟
من به که لبیک گویم ای احد؟ (۱)چون که از هر سَر ندایی می‌رسد
صاحب هر مذهب و آیین و کیشمی‌کند دعوت مرا بر دین خویش
تا شدم خواهندهٔ باغ بهشتاین به دِیرم خواند و آن یک بر کِنشت (۲)
از مسلمان و مسیحی و یهودهر که راهی پیش پای من گشود
هر که با خود داشت اسنادِ یقینهر سند هم مصحفی حبل‌المتین (۳)
لیک دستورات هر یک مختلف« همچو شکل حرفها ، یا تا الف » (۴)
گر که احکام از خدای واحدیستاین تفاوت در قوانینش ز چیست؟
****
من به که لبیک گویم ای صمد؟ (۱)گو کدامین ره به کویت می‌رسد؟
گاه ، احکامت به دیوان قضاهست چون یک بام با چندین هوا!
جمله فرمان‌ها چو از درگاه توستمن چه دانم چیست کردار درُست
تا کنون از ترس دوزخ ای عزیزکرده ام رفتار کج دار و مریز
لطف کن قانون یکسانی فرستیا مرا معیار و میزانی فرست
***********
۱ - احد: یگانه - یکتا
۱ - صمد: بی نیاز
از اسامی خداوند است . قل هوالله احد - الله الصمد...
۲ _ دِیر: صومعه - عبادتگاه راهبان
۲ - کِنشت یا کُنشت: آتشکده - معبد یهودان
۳ - حبل‌المتین: رشتهٔ محکم. بنا به توصیهٔ دین ، ریسمان محکم ِ حقیقت ( حبل الله ) که می‌بایست انسان‌ها به آن چنگ زنند تا موجب تفرقه‌شان نشود.
۴ - مصرع از مولوی است.
متن آن طومارها بُد مختلف
همچو شکل حرفها یا تا الف
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.