راز سخن

شمارهٔ ۳۲ - سوءِ ظَنّ

نمی‌دانم چرا حَتم است و واجب

نمی‌دانم چرا حَتم است و واجب
که بر ما یک نفر گردد مواظب
بده نیمه بده آجر بده گچ
مکُن با گفته استاد خود لَج
چرا ما مَردُمِ ایران چنینیم
چرا دَر حَقِّ هم دایم ظَنینیم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.