شمارهٔ ۱۰

امیر گنه: با این‌که پَهْلونْمِه به کَونْ

از اینْ بیش طمعْ نییه مره به خوبون

کُردی مِثْل و مونند گِنِنِهْ به خوبون

ای مرد کنارِ کیمهْ و داشتْمه شه خُونْ

امروزْ به گِذِرْ دیمه شه شاه خوبون

مه دل‌رِهْ بَوِرْدِهْ، تَنْ نئیر نه آروُنْ

سه هفتوئِه شه کارْرِهْ هدامه سامون

اسٰاوَخْتِهْ که عشقْ بَوِرِهْ به پایونْ

اسا من تنه پیشْ گرفتار بئیُوونْ

ته واستیرهْ که شاه ره بئیتمه دامونْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع