شمارهٔ ۵۶

اَمْرُو دل‌بری آواز بییامُو مه گُوشْ

بی‌بنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بی‌هوشْ

ته شَرْبِتِ لُورِهْ هرکی هٰاکنی نُوشْ

مِجی خِضْرآسٰا وُ مرگْ بَوّهْ فرامُوشْ

اونْ مِحالْ که ته غمْ بییّه مه هم آغوشْ

مه نالِهْ به عَرْشْ شییهْ مِلائِکْ گُوشْ

رِوا نِدارْمِهْ (نه آرمه) غَمْ‌رِهْ کَسْ‌ها کِنی گُوشْ

ته بارِ غَمْ سی مِنْ بُو، کَشِمْ (کشمّه) منْ شه دوُشْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع