راز سخن

شمارهٔ ۵۳

شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،

شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،
شه هر دِوَرِهْ زلف‌رِهْ پِهایی مه دُوسْ
سی چو خدنگِ تیرْرِهْ بِسایی مه دُوسْ
مه کِشْتِنِ وَرْ به سِرِهْ آیی مه دوُسْ
ص، صُورت خوبی بیآرایی مه دُوسْ
بماه چهارْدَهْ بِنُمایی مه دُوسْ
شِهِ غَنْچِهْ لَبونْ‌رِهْ بِگِشٰایی مه دُوسْ
مِنِهْ خِرِد وُ هُوشْ بفزایی مه دُوسْ

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.