شمارهٔ ۵۲

بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْ

چِنوُنْ بنالمْ که نالهْ بِلْبِلْ مُسّْ

گرفتارِ یک جامِّه یکی گِلِ دَسْ

گِلْ به دلْ بلا بَییِهْ، بلا گِلِ دَسْ

اگر که دنی مال وُ ملک مه نَمونِسْ،

شُکِرْ کمّه که سَرْ به تنْ مه بَمُونِسْ

مه مسکینِ تَنْ غَمْ بَخِرْد اندی که تُونِسْ

مِنْ شِرِهْ بَخِرْدِمهْ، مه دِشمِنْ بَمُونِسْ

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع