شمارهٔ ۲۶۲ - تتبع خواجه

صبح است فیض اگر طلبی ترک خواب کن

تا چند مست خواب قدح پر شراب کن

ما را به شیشه می فکن و از عتاب و لطف

نی سنگ خاره افکن و نی لعل ناب کن

مردم در انتظار تو ای عمر نازنین

یکره بآمدن نه به رفتن شتاب کن

روزی مقدر است نگردد زیاد و کم

گر تو وقار ورزی و گر اضطراب کن

ای مه ترا همی رسد از مستی و غرور

خواهی به چرخ ناز و به انجم عتاب کن

فانی شب وصال میی بی حساب دار

وانرا به ما به عمر مخلد حساب کن

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع