شماره ۲۱۵

اگر با چشم دل یا رب! تو را در عمق جان بینم

بساط غصّه را از دامنم یکباره بر چینم

دلم را رونقی بخش از هوای قرب ربّانی

که تا پیوسته با رویی، به درگاه تو بنشینم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع