راز سخن

شماره ۲۱۴

به باد چنگ دلبر باده پیمودم

به باد چنگ دلبر باده پیمودم
زِ شور این جهانی، دیگر آسودم
دلم تا پر گرفت، از ضرب مضرابش
ببُرد او بر سرِ سرچشمه ی جودم

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.