زبور عجم
نمایش اشعار صفحه 2 از 2
فهرست اشعار
- بخش ۱۰۱ - کشیدی باده ها در صحبت بیگانه پی در پی
- بخش ۱۰۲ - عشق اندر جستجو افتاد آدم حاصل است
- بخش ۱۰۳ - بیا که خاوریان نقش تازهای بستند
- بخش ۱۰۴ - عشق را نازم که بودش را غم نابود نی
- بخش ۱۰۵ - بر دل بیتاب من ساقی می نابی زند
- بخش ۱۰۶ - فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی
- بخش ۱۰۷ - ز رسم و راه شریعت نکرده ام تحقیق
- بخش ۱۰۸ - از همه کس کناره گیر صحبت آشنا طلب
- بخش ۱۰۹ - بینی جهان را خود را نبینی
- بخش ۱۱۰ - من هیچ نمیترسم از حادثهٔ شبها
- بخش ۱۱۱ - تو کیستی ز کجائی که آسمان کبود
- بخش ۱۱۲ - دیار شوق که درد آشناست خاک آنجا
- بخش ۱۱۳ - می دیرینه و معشوق جوان چیزی نیست
- بخش ۱۱۴ - قلندران که به تسخیر آب و گل کوشند
- بخش ۱۱۵ - دو دسته تیغم و گردون برهنه ساخت مرا
- بخش ۱۱۶ - مثل شرر ذره را تن به تپیدن دهم
- بخش ۱۱۷ - خودی را مردمآمیزی دلیل نارساییها
- بخش ۱۱۸ - چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما
- بخش ۱۱۹ - دم مرا صفت باد فرودین کردند
- بخش ۱۲۰ - گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد
- بخش ۱۲۱ - در این صحرا گذر افتاد شاید کاروانی را
- بخش ۱۲۲ - ترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ است
- بخش ۱۲۳ - بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو
- بخش ۱۲۴ - جهان رنگ و بو پیدا تو میگوئی که راز است این
- بخش ۱۲۵ - از داغ فراق او در دل چمنی دارم
- بخش ۱۲۶ - به نگاه آشنائی چو درون لاله دیدم
- بخش ۱۲۷ - این هم جهانی آن هم جهانی
- بخش ۱۲۸ - بهار آمد نگه می غلطد اندر آتش لاله
- بخش ۱۲۹ - صورت گری که پیکر روز و شب آفرید
- بخش ۱۳۰ - باز این عالم دیرینه جوان میبایست
- بخش ۱۳۱ - لاله این گلستان داغ تمنائی نداشت
- بخش ۱۳۲ - هنگامه را که بست درین دیر دیر پای
- بخش ۱۳۳ - ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
- بخش ۱۳۴ - من بندهٔ آزادم عشق است امام من
- بخش ۱۳۵ - کم سخن غنچه که در پردهٔ دل رازی داشت
- بخش ۱۳۶ - خود را کنم سجودی ، دیر و حرم نمانده
- بخش ۱۳۷ - آغاز گلشن راز جدید
- بخش ۱۳۸ - تمهید گلشن راز جدید
- بخش ۱۳۹ - بندگی نامه
- بخش ۱۴۰ - موسیقی
- بخش ۱۴۱ - مذهب غلامان
- بخش ۱۴۲ - در فن تعمیر مردان آزاد