شمارهٔ ۴۹۲

سقانی شرابا من کؤوس المحبة

فاسکرنی حتی صحوت بغیبتی

فلما محی رسمی تلا تلا وجهه

عیاناکنور الشمس من کل ذرة

وجدت ظلال الکون استار نوره

و عینای فی الاکوان ناظر بغیتی

ففی کل مجلی قد تجلی جماله

تراه کمثلی ان نظرت بعبرة

بدالی حال فیه شاهدت حاله

تنزهنی عن قید جمع و فرقة

قد ارتفع الاستار بینی وبینه

تشاهده فی کل شی ء بصیرة

وان غاب عن عین الاسیری لقاؤه

زمانا فقد اکفرته فی طریقتی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع