شمارهٔ ۲۴۹

در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار

بردار پرده از رخ و مقصود ما برآر

ساقی مجو بهانه که فرصت غنیمت است

بگشا سربسو و بتعجیل می بیار

دیوانه ایم و عاشق و مست مدام عشق

با عقل و پارسائی و تقوی مرا چه کار

با عاشقان حکایت معشوق و باده گو

با زاهدان ز جنت و حوران گلعذار

تا دل ز فکر غیر مبرا نمی شود

در بزم وصل یار ترا کی دهند بار

بینی جمال عشق و زمعشوق برخوری

در راه عاشقان خدا گر شوی نثار

هرکو قدم براه طریقت نهد بحق

از دامن اسیری ما دست گو مدار

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع