شمارهٔ ۱۸

فلک همی نکند در جفای من تقصیر

ملک همی نکند در هلاک من تاخیر

چوتیر برجگر آمد چه منفعت ز خروش

چو روز غم به سر آمد چه فایده زنفیر

اگر نه چشم ضمیر تو تیرگی دارد

در این زمانه چرا ننگرد به چشم ضمیر

جهان به چشم حکیمان حقارتی دارد

مرا رضای تو باید نه این جهان حقیر

به صبر کوش و قضا را قبول کن به رضا

رضا دهد به قضا هر که عاقل است و خبیر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع