شمارهٔ ۱۷

به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری

مرا و نام مرا اندر آن شمار شمر

در آن تبار که یک تن مخالف تو بود

ز روزگار ببارد بر آن تبار تبر

قمار کرد قمر با منازع تو به غم

سپرد عمر منازع در آن قمار قمر

بخار غم ز سرم بر دوید زآب دو چشم

یکی مرا به بزرگی از این بخار بخر

اگر ز چشم تو خوشنودیی شکار کنم

ز جام زهر بود مر مرا شکار شکر

چرا همیشه به جرم و خطای من نگری

به فضل خویش بر این عذر چون نگار نگر

درید پرده من پیشتر مدار فلک

تو نیز باقی پرده بر این مدار مدر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع