شمارهٔ ۱۳۷

سر زلفین تو شد رشته جان همه کس

لعل و یاقوت لبت قوت روان همه کس

تا تو آب دهن انداخته ای در دل خاک

پر شد از شهد و شکر کاسه وخوان همه کس

بسکه ذکر دهن و فکر لبانش کردی

گمشد از هر دو جهان نام و نشان همه کس

گر رقیب تو مرا راند از این در بجفا

گشته ام خاک کف پای سگان همه کس

چون تو داری نظری جانب کوهی به یقین

هست اندر حق او فکر و گمان همه کس

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع