شمارهٔ ۳۵

همسایه آفتاب ماه است

همسایه آدمی اله است

در جان و تن تو آب حیوان

چون مردم دیده در سیاه است

در ملک وجود غیر حق نیست

در دعوی ما خدا گواه است

دیدم به درون دیده او را

از دیده دیده در نگاه است

جسم تو ز خاک و جان ز خورشید

خورشید میان خاک راه است

زان سوخت ز آفتاب رویش

در سایه زلف او پناه است

کوهی همه شب چو شمع بر ما

در گریه زار و سوز و آه است

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع