راز سخن

شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا

محقّق است که چیزی که آن رسد به کمال

محقّق است که چیزی که آن رسد به کمال
بود هر آینه آن چیز را نهیب زوال
اگر به نوبت من ختم شد سخن چه عجب
رسیده است در ایّام من سخن به کمال

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.