شمارهٔ ۱۸۴ - وله ایضاً

فصل دیماه بخوارزم اندر

جامع گرهست یکی صد باید

نمد و آتش و آبست کنون

عوض از خیش و زگنبد باید

آب چون بیضۀ بّلور شدست

خانه پر خرمن بّد باید

گر فرشتست دراین فصل او را

بضرورت سلب دد باید

پوستینی ببد و نیک مرا

گر بود نیک و گر بد باید

پوستینی ز تو دق خواهم کرد

گرچه دانم که تو را خود باید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع