شمارهٔ ۶۰۹

پیوسته ز تو با دل پر خون باشم

با چهرۀ زرد و اشک گلگون باشم

روزی که دوبار بینمت، حال اینست

آن روز که خود نبینمت چون باشم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع