راز سخن

شمارهٔ ۳۳۹

اقبال تو با سپهر و اختر بزند

اقبال تو با سپهر و اختر بزند
نوک قلمت بانی شکّر یزند
وقتست که در چمن بنام کرمت
بلبل بکند خطبه و گل زر بزند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.