شمارهٔ ۳۱۲

با ذوق لب تو باده گر می کوشد

میدانم بیقین که خون رز می جوشد

نی نی که خود از شرم لبت دختر رز

رنگ آوردست و رخ بکف می پوشد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع