شمارهٔ ۳۰۲
عشق تو مرا جان و روان میبخشد
عشق تو مرا جان و روان میبخشد
اندوه توام شادی جان میبخشد
بخشنده بود مست، از آن خستهدلم
تا مست تو شد هردو جهان میبخشد
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.